Marian Myrcha
Biografia
Marian Myrcha urodził się 8 grudnia 1907 roku w Siedlcach jako syn Adolfa i Bronisławy z domu Litwińskiej. Po zakończeniu szkoły średniej w 1926 roku podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym diecezji podlaskiej w Janowie Podlaskim, gdzie w 1931 uzyskał święcenia kapłańskie. W latach 1932–1935 studiował na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uzyskując licencjat (1934) i doktorat (1935) w zakresie prawa kanonicznego.
W 1943 rozpoczął studia prawnicze na tajnym Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1946, uzyskując tytuł magistra prawa. W 1946 został wykładowcą prawa kanonicznego na Wydziale Teologii Katolickiej UW. W 1947 nadano mu stopień doktora habilitowanego. W kwietniu 1950, po śmierci ks. prof. Ignacego Grabowskiego, został zastępcą profesora (od 1951 do 1954 był kontraktowym profesorem nadzwyczajnym UW). W 1951 na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych KUL uzyskał stopień doktora prawa na podstawie pracy pt. „Nieświadomość bezprawności a wina w karnym ustawodawstwie kanonicznym i polskim”. W latach 1947–1962 był też wykładowcą na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL.
Był zaangażowany w prace organizacyjne przy tworzeniu Wydziału Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Jesienią 1954 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1967 profesora zwyczajnego. W latach 1960–1969 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Kanonicznego ATK. W uczelni tej przez wiele lat kierował jej działem wydawniczym, od 1955 był redaktorem czasopisma „Polonia sacra”, a od 1958 czasopisma „Prawo Kanoniczne”. Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora otrzymali m.in. Tadeusz Pawluki i Jerzy Syryjczyk.