Marta Zofia Rzewuska-Frankowska
Biografia
Urodziła się w Siedlcach 12 marca 1889. Ukończyła Wyższe Kursy Pedagogiczne dla Kobiet Jana Miłkowskiego w Warszawie i podjęła pracę jako nauczycielka w Szkole Kolejowej w Żbikowie k. Warszawy, prowadząc jednocześnie koła robotnicze oraz będąc kurierką przewożącą z Krakowa do Warszawy transporty bibuły socjalistycznej. Za działalność polityczną została usunięta ze szkolnictwa i w 1913 wyjechała do Zurychu, gdzie podjęła studia antropologiczne, lecz przerwała je z powodu problemów finansowych.
W okresie I wojny światowej pracowała w zarządzie Polskiego Komitetu Samopomocy w Szwajcarii. Po wojnie ukończyła studia antropologiczne na Uniwersytecie we Lwowie, a w 1924 uzyskała stopień doktora filozofii za pracę Czaszki z lwowskiej katedry łacińskiej XVII i XVIII-wiecznej. Przyczyniła się do założenia Polskiego Towarzystwa Antropologicznego.
Przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego, a także po II wojnie, pracowała jako nauczycielka w różnych szkołach podstawowych i średnich w Warszawie (m.in. w X Liceum im. Królowej Jadwigi, gdzie w latach 1933–1939 była dyrektorką państwowego gimnazjum, a po wojnie w latach 1947–1948 dyrektorką liceum) i w Poznaniu, gdzie także od 1928 prowadziła ćwiczenia z pedagogiki w czasopismach naukowych: Przeglądzie Antropologicznym i Czasopiśmie Przyrodniczym. Zajmowała się popularyzacją wiedzy przyrodniczej we Wszechnicy Radiowej.
Zmarła 24 maja 1954 roku i została pochowana na warszawskich Powązkach (kwatera 116-2-11).