Małgorzata Łada Maciągowa
Biografia
Małgorzata Łada Maciągowa urodziła się 6 sierpnia 1881 roku w Siedlcach jako córka Bazylego Łady i Marii z Szaniawskich. Po wyjeździe do Krakowa w 1892 roku rozpoczęła naukę w Pensji Wyższej Żeńskiej Łucji Żeleszkiewicz, uczęszczając jednocześnie na lekcje rysunku i malarstwa na Kursach Wyższych dla Kobiet im. A Baranieckiego. W 1907 r. wyjechała na studia do Académie Julian w Paryżu.
Od wczesnej młodości odznaczała się wybitnym talentem malarskim; w Paryżu otrzymała I nagrodę za szkic węglem i wyróżnienie za portret kobiecy. W 1931 r. w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie za projekt witrażu otrzymała brązowy medal, a w 1932 r. srebrny medal za Autoportret z paletą. Dwa lata później za projekt witrażu Zaślubiny Polski z morzem otrzymała Nagrodę im. Leokadii Łempickiej.
Po wojnie swoje prace prezentowała najczęściej na wystawach w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Prace malarki znajdują się w Muzeum Regionalnym w Siedlcach oraz w Muzeum Narodowym w Krakowie.
W 1909 roku wyszła za mąż za lekarza Adama Maciąga. W 1918 roku urodziła syna Adama. Mąż i syn zostali zamordowani w 1940 roku przez NKWD w Charkowie w ramach Zbrodni Katyńskiej. Ta tragedia odcisnęła piętno na jej życiu i twórczości, w tym powstały w 1967 roku szkice i studia do dramatycznej kompozycji Katyń.
10 listopada 1967 roku przekazała zbiór swoich obrazów powstającemu Muzeum Ziemi Podlaskiej, które obecnie nosi nazwę Muzeum Regionalne w Siedlcach. Zmarła w Krakowie i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim.