Ludwik Stefan Gorazdowski

inżynier hutnik
25.08.1873 03.05.1935 Siedlce

Biografia

Ludwik Stefan Gorazdowski urodził się w Siedlcach w 1873 roku. W 1895 r. uzyskał tytuł doktora za pracę o pokładach wapiennych w Tatrach i kontynuował studia na Akademii Górniczej we Freibergu w Saksonii. Po ich ukończeniu w 1902 r. objął stanowisko naczelnika pieców martenowskich w zakładach hutniczych Nikopol-Mariupol.

Zamieszkał w Sartanie (dziś dzielnica Mariupola) na Ukrainie. W 1914 r. objął stanowisko dyrektora zakładów górniczych w Starachowicach, a w 1919 r. dyrektora Głównego Urzędu Zaopatrywania Armii. W 1924 r. został dyrektorem wydziału administracyjnego Banku Polskiego w Warszawie, dokąd przeniósł się wraz z całą rodziną: żoną Jadwigą Gabrielą (1884–1954), synami Tadeuszem i Stefanem oraz córkami Hanną (1912–1988) i Marią.

Po śmierci spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 270-1-13,14).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał tytuł doktora za pracę o pokładach wapiennych w Tatrach (1895).
Objął stanowisko naczelnika pieców martenowskich w zakładach hutniczych Nikopol-Mariupol (1897).
Objął stanowisko dyrektora zakładów górniczych w Starachowicach (1914).
Dyrektor Głównego Urzędu Zaopatrywania Armii (1919).
Dyrektor wydziału administracyjnego Banku Polskiego w Warszawie (1924).

Ciekawostki

żoną była Jadwigą Gabrielą (1884–1954) i mieli dwoje dzieci: Tadeusza i Stefana oraz córki Hannę (1912–1988) i Marię.
Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Mieszkał w Sartanie (dziś dzielnica Mariupola w obwodzie donieckim) na Ukrainie.

Udostępnij