Jerzy Płażewski
Biografia
Jerzy Płażewski był polskim krytykiem filmowym i historykiem kina, uznawanym za nestora polskiej krytyki filmowej, aktywnym zawodowo przez niemal 70 lat.
Urodził się w Siedlcach w rodzinie historyka fotografii Ignacego Płażewskiego.
Podczas II wojny światowej pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma 'Młody Nurt' (1942–1944), wydawanego przez młodzieżówkę organizacji Miecz i Pług.
Po wojnie studiował w Szkoła Główna Planowania i Statystyki, ukończył w 1950 roku; już w czasie studiów publikował recenzje filmowe, m.in. w Odrodzeniu; od 1949 pracował w tygodniku Film i publikował w Życiu Literackim.
W latach 1952–1956 był kierownikiem działu filmowego w Przeglądzie Kulturalnym, a w latach 1956–1957 kierował miesięcznikiem Film na świecie.
W 1960 założył w Warszawie Kino Dobrych Filmów Wiedza w Pałacu Kultury i Nauki i kierował nim do 1985.
W 1965 obronił pracę doktorską z filozofii na Uniwersytecie Warszawskim.
Od 1968 był kierownikiem działu zagranicznego miesięcznika Kino, a członkiem redakcji tego pisma pozostawał aż do śmierci.
Napisal wiele książek poświęconych kinu światowemu; brał udział w jury festiwali filmowych, m.in. w Cannes, Berlinie, San Sebastian, Moskwie, Acapulco, Locarno, Karlowych Warach, Mannheim, Mar del Plata, Gdyni i Krakowie.
Obejrzał ponad 13,5 tys. filmów. W pracy posługiwał się długopisem z latarką, którym sporządzał notatki w trakcie seansów.
Należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenia Filmowców Polskich (od 1971) oraz FIPRESCI. Był wieloletnim przewodniczącym Rady Programowo-Naukowej Filmoteki Narodowej i zasiadał w Filmowej Rady Repertuarowej.
Zmarł w Warszawie, pochowany 13 sierpnia 2015 w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim.