Janusz Obodowski
Biografia
Janusz Obodowski urodził się 2 stycznia 1930 roku w Siedlcach. Był synem Antoniego i Stanisławy. W 1954 roku ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki w Warszawie, a w 1973 roku uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Pracował w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, a następnie w Ministerstwie Pracy i Opieki Socjalnej, w Komitecie Pracy i Płac, a od 1972 roku kierował Komisją Planowania przy Radzie Ministrów.
W latach 1972–1985 pełnił liczne funkcje rządowe i partyjne. Od 21 listopada 1980 do 31 lipca 1981 był ministrem pracy, płac i spraw socjalnych, a od 31 lipca 1981 do 12 listopada 1985 – wicepremierem. Od 9 października 1982 do 22 listopada 1983 był również przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. W 1981 roku kierował Operacyjnym Sztabem Antykryzysowym i przewodniczył Komitetowi Gospodarczemu Rady Ministrów (1981–1983).
W latach 1983–1985 był stałym przedstawicielem Polski w Radzie Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG) i przewodniczył Komisji Koordynacji Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej z Zagranicą. W latach 1986–1990 pełnił funkcję ambasadora PRL/RP w Niemczech Wschodnich. W 1983 roku został wybrany do Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.
Jego żoną była Grażyna Obodowska z domu Rudzka (1930–2011). Zmarły pochowany został na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie (aleja 34, grób 32).