Jan Bogumił Freyer
Biografia
Jan Bogumił Freyer (także: Johann Gottlieb) urodził się 8 lutego 1778 w Siedlcach, a zmarł 18 listopada 1828 w Warszawie. Był lekarzem, społecznikem i profesorem Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego.
Uczył się na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu, a następnie na uniwersytecie w Göttingen, gdzie uzyskał dyplom medyczny w 1802 roku. Po powrocie do Siedlec prowadził prywatną praktykę, a w 1807 został powołany na lekarza nadwornego do Międzyrzeca Podlaskiego. W 1809 przeniósł się do Warszawy; w 1813 objął stanowisko lekarza miasta, a od 1816 był lekarza departamentowego. Od 1811 był wykładowcą Szkoły Lekarskiej, a następnie Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego; w 1819 uzyskał tytuł profesora. Od 1818 był dziekanem wydziału lekarskiego i kierował Kliniką Chorób Wewnętrznych.
Prowadził aktywną działalność społeczną: był prezesem Rady Ogólnej Lekarskiej, członkiem Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Jego dorobek naukowy obejmował podręczniki dla studentów: Materya medyczna, czyli nauka o sposobie stosowania środków lekarskich oraz Terapia szczegółowa, w języku łacińskim.
W 1823 otrzymał dziedziczne szlachectwo Królestwa Kongresowego z herbem Jerzysław. Zmarł na gruźlicę płuc, pozostawiając żonę Fryderykę Joannę Hermann i dziesięcioro dzieci.