Hubert Niewiadomski
Biografia
Hubert Niewiadomski urodził się 3 marca 1979 roku w Siedlcach. Jest polskim przedsiębiorcą, informatykiem, naukowcem i muzykiem. Uczęszczał do I LO im. Bolesława Prusa w Siedlcach, gdzie kształtował zainteresowania matematyczno‑fizyczne. Został laureatem Ogólnopolskiej Olimpiady Fizycznej i otrzymał stypendia Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci oraz Prezesa Rady Ministrów.
Po studiach informatycznych na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej zajmował się tematyką optymalizacji struktury i uczenia głębokich sieci z zastosowaniem algorytmów heurystycznych teorii grafów. Zastosował entropię do analizy i optymalizacji struktur sieci neuronowych oraz, na podstawie analogii do mózgu, przewidział przełom funkcjonalny sztucznych sieci neuronowych przy mocy obliczeniowej na poziomie exaFLOPÓW.
Dwukrotnie otrzymał stypendium Ministra Nauki. Jest współzałożycielem (2009), wiceprezesem (2015–2017) oraz prezesem (od 2018) spółki technologicznej Cledar zajmującej się budowaniem strumieni danych oraz zastosowaniem sztucznej inteligencji w procesach biznesowych. Zajmuje się tworzeniem rozwiązań do przetwarzania danych, budowaniem modeli predykcyjnych z zastosowaniem sztucznej inteligencji, a także zastosowaniem dużych autoregresyjnych modeli językowych do automatycznego przetwarzania i analityki danych.
W latach 2003–2015 pracował w eksperymencie TOTEM w CERN, gdzie był współkoordynatorem analizy danych. Zajmował się budowaniem infrastruktury zbierania i przetwarzania petabajtów danych, tworzeniem algorytmów do analizy danych, optymalizowaniem pracy detektorów półprzewodnikowych, analizą Monte Carlo parametrów planowanych scenariuszy eksperymentów oraz modelowaniem pól magnetycznych Wielkiego Zderzacza Hadronów. W 2008 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Manchesterze. Zastosował metody uczenia maszynowego do analizy danych w eksperymencie TOTEM: nowatorska metoda pomiaru dokładności pól magnetycznych Wielkiego Zderzacza Hadronów, która zmniejszyła systematyczne błędy pomiarowe; modele parametryczne do symulacji transportu protonów w polu magnetycznym; modelowanie błędów położeń detektorów, które umożliwiły wysoką precyzję pomiaru przekrojów czynnych zderzeń elastycznych protonów oraz odkrycie cząstki Odderon; modelowanie nieliniowych równań transportu protonów w akceleratorze.
Równolegle uczył się śpiewu operowego, prowadził prywatne lekcje u prof. Romualda Miazgi, a następnie u prof. Katarzyny Zachwatowicz-Jasieńskiej. Jako student PW był współtwórcą i jednym z pierwszych wykonawców cyklu Wielka Muzyka w Małej Auli PW. W ramach koncertów wykonał m.in. partię solową barytona w Carmina Burana Carla Orffa w 2003 roku oraz recitale arii i pieśni. Następnie studiował na Uniwersytecie Muzycznym w Genewie, ucząc się śpiewu operowego u prof. Gillesa Cachemaille i Ave Sikk, i zajmuje się wykonawstwem chorału gregoriańskiego, muzyki dawnej, romantycznej i współczesnej. Uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez wielu znanych muzyków. Był dodatkowym organistą kościoła św. Teresy w Genewie i organistą Polskiej Misji Katolickiej w Szwajcarii. Jest organistą Opactwa Benedyktynek w Staniątkach. Prowadzi badania nad znaczeniem alikwotów dla percepcji i wykonawstwa muzyki, zwłaszcza wokalnej.