Gustaw Kamieńskips
Biografia
W 1870 ukończył Petersburski Państwowy Instytut Technologiczny. Z wykształcenia był inżynierem budownictwa, specjalizował się w produkcji cementu. Należał do grupy założycieli Stowarzyszenia Techników Polskich (powstałego w 1874 jako Klub Techniczny). Pełnił funkcję prezesa Koła Żelbetników, które działało przy tym Stowarzyszeniu.
Pisarstwo było jego zamiłowaniem, któremu oddawał się w wolnym czasie. Przyjął pseudonim Gamaston, który stworzył łącząc łacińskie i angielskie określenie słowa kamień. Był dramaturgiem, tworzył prozę. Jego twórczość w dwudziestoleciu międzywojennym była bardzo modna, wiele z jego utworów komediowych przeniesiono na deski teatralne. Ponieważ nowele nie ukazywały się w formie książkowej, a jedynie publikowano je w odcinkach w warszawskiej prasie, więc po 1945 szybko zostały zapomniane. Przyczyniły się do tego również przemiany społeczne i realia życia zupełnie odmienne od tych, które opisywał Gamaston.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 39-6-14/15). Jego nagrobek-mauzoleum w formie egipskiej mastaby zaprojektował Bolesław Łęgiewicz.
Publikacje Kamieńskiego obejmowały m.in.: Fata Morgana, Fotografie bez retuszu, Lamparcie życie, Białe róże i inne nowele, Ogon królewskiego konia, Lazurowe zaślubiny, Czarna zagadka, Wiara... Nadzieja... Miłość..., Pierścionek Maryli.