Eugeniusz Pankiewicz
Biografia
Eugeniusz Pankiewicz był jednym z czołowych twórców muzyki polskiej XIX wieku. Urodził się w Siedlcach, kształcił w Lublinie i u Józefa Wieniawskiego, a od 1876 r. uczył się w Instytucie Muzycznym, potem w Konserwatorium Moskiewskim.
W latach 1883–1885 i 1889–1894 prowadził klasę fortepianu w Instytucie Muzycznym i Instytucie Maryjnym. Występował jako pianista, solista i kameralista na koncertach w kraju i za granicą w Wiedniu, Dreźnie, Berlinie i Lipsku, organizowanych przez Towarzystwo Śpiewacze Lutnia i Warszawskie Towarzystwo Muzyczne.
Już w czasie nauki w gimnazjum rozpoczął działalność kompozytorską, pisząc głównie utwory fortepianowe. Skomponował około 50 pieśni solowych, około 15 pieśni chóralnych i ponad 30 utworów fortepianowych i wariacji na kwartet smyczkowy. W swej twórczości nawiązywał do folkloru i muzyki ludowej; cechuje ją doskonała technika polifoniczna oraz zaawansowana harmonia zbliżona do impresjonizmu, stanowiąc znaczącą pozycję w muzyce polskiej.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 187-6-15).