Adam Bobryk
Biografia
Adam Bobryk urodził się 28 listopada 1967 w Siedlcach. Jest polskim socjologiem, dziennikarzem, samorządowcem, nauczycielem akademickim, doktorem habilitowanym nauk humanistycznych oraz profesorem nadzwyczajnym i rzecznikiem prasowym Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. W pracy naukowej specjalizuje się w tematyce mniejszości narodowych i wyznaniowych, w tym Polaków na Wschodzie.
W latach 1982–1989 brał udział w podziemnej działalności politycznej, kolportował ulotki i prasę; za tę działalność był więziony. W 1987 wraz z bratem Witoldem zaangażował się w tworzenie struktur Polskiej Partii Socjalistycznej w Siedlcach. Był drukarzem pisma PPS Iskra, a następnie redagował pismo SKR PPS Naprzód (1989–1990). Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Tymczasowego Komitetu Krajowego PPS, a po zjednoczeniu części środowisk socjalistycznych – wiceprzewodniczącego Rady Naczelnej PPS. Był odpowiedzialny za współpracę socjalistów ze Wschodem, w tym z białoruską lewicą.
W latach 90. pracował jako dziennikarz w lokalnej prasie, m.in. Tygodniku Siedleckim, Kurierze Siedleckim oraz Nowym Echu Podlasia. W wyborach 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Solidarności Pracy, a w 1993 o mandat senatorski w województwie siedleckim z ramienia PPS (z poparciem SLD). Od 1994 wybierany do rady miejskiej Siedlec z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Był m.in. przewodniczącym Komisji Kultury, Sportu i Turystyki (1998–2001), w 2006 został wiceprzewodniczącym rady miejskiej. W wyborach 2006 jako członek PPS był kandydatem Lewicy i Demokratów na prezydenta miasta popieranym przez Samoobronę; uzyskał w pierwszej turze 17,51% głosów. W wyborach samorządowych w 2010 po raz ostatni uzyskał mandat radnego.
W 1995 ukończył studia socjologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 2002 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II na podstawie pracy Odrodzenie narodowe Polaków w Republice Litewskiej 1987–1997. W 2015 rada Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na podstawie rozprawy Społeczne znaczenie funkcjonowania polskich ugrupowań politycznych w Republice Litewskiej 1989–2013 i dorobku naukowego nadała mu stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie socjologii (specjalność: mniejszości narodowe i etniczne, socjologia polityki). Zatrudniony jako profesor nadzwyczajny w Instytucie Nauk Społecznych i Bezpieczeństwa Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, został również rzecznikiem prasowym uczelni.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Białoruskiego Towarzystwa Historycznego, a także Siedleckiego Towarzystwa Naukowego oraz Stowarzyszenia Wspólnota Polska Oddział w Siedlcach.
Żonaty, ma dwoje dzieci.
W 2011, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto odznaczony Srebrnym (2004) i Złotym (2010) Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).